Zależności wielopoziomowe

Parametr pojedynczej części jest istotny tylko w relacji do jej funkcji i warunków pracy. Wydajność jednego elementu może ograniczać możliwości całego urządzenia, lecz taka zależność powinna być potwierdzona opisem mechanizmu i pomiarem.

Z tego względu w analizach technicznych trzeba oddzielać sprawność elementu, reakcję układu sterowania i rezultat użytkowy. Opis ten jest zbliżony do analizy degradacji, w której lokalny tryb uszkodzenia i skutek globalny stanowią odrębne poziomy.

Jedna transakcja nieruchomości nie stanowi średniej dla dzielnicy. Zbiór transakcji z danego okresu nie musi odpowiadać temu samemu zestawowi lokali, który wystąpił w okresie poprzednim. Zmiana struktury sprzedawanych mieszkań może więc wpływać na wskaźnik zbiorczy.

Dane z Rejestru Cen Nieruchomości pozwalają badać rzeczywiste umowy, ale interpretacja wymaga selekcji porównywalnych obiektów. Łączenie cen małych lokali z dużymi bez kontroli cech może ukryć różnice segmentów.

Cena referencyjna powstaje według odrębnej procedury i może być podstawą wielu transakcji. Nie musi jednak odpowiadać cenie konkretnego przedmiotu. Benchmark LBMA odnosi się do złota w określonej jednostce i procedurze, a sprzedaż detaliczna zależy także od postaci wyrobu.

Rozdzielenie poziomów pozwala uniknąć błędu, w którym notowanie hurtowe jest prezentowane jako cena końcowa. Szczególną rolę odgrywają tu struktury cenowe i jednostki porównawcze.

Przy agregowaniu danych trzeba zachować informację o liczebności zbioru, jednostce oraz definicji zmiennej. Struktury zależności mogą być porównywane przy wspólnej definicji relacji. Średnia z wartości o różnych wagach nie musi być równa średniej obliczonej po połączeniu wszystkich obserwacji.

Opis struktury informacji może przyjmować bardziej abstrakcyjną postać, lecz przy rozstrzyganiu konkretnych kwestii ostatecznym sprawdzianem pozostają mierzalne relacje. Obie perspektywy są użyteczne pod warunkiem zachowania rozróżnienia między modelem pojęciowym a wynikiem empirycznym.