Potrzeba rozproszonego przetwarzania: Projekt powstał z potrzeby stworzenia modelu zdolnego do przetwarzania znaczeń w warunkach wysokiej niejednoznaczności, a nie tylko do ich opisywania.

Obserwacje tekstów złożonych: Inspiracją były teksty, gdzie granice semantyczne są zatarte.

Odrzucenie binarności: Zamiast klasycznych modeli binarnych, proponuje się rozciągniętą siatkę znaczeń z tymczasowymi punktami oparcia interpretacyjnego.

Systemy poznawczo-adaptacyjne: Projekt tworzy narzędzie dla systemów, które nie operują na jednoznacznych danych.

Otwarty wektor heurystyczny: Struktura jest otwarta i zdolna do reorganizacji w zależności od poziomu zakłócenia i danych wejściowych.

Warstwa pierwotna: Generuje pierwsze skojarzenie znaczeniowe (funkcja nominalna), które może ulec zmianie.

Warstwa rezonansowa: Zawiera potencjały semantyczne, które mogą zostać aktywowane w wyniku zmian kontekstowych.

Warstwa dryfująca: Działa jako bufor dla oscylacji interpretacyjnych, wpływając na całość znaczenia.

Przechodzenie między warstwami: Zależne od wewnętrznych fluktuacji i sygnałów zewnętrznych, nie jest jednoznaczne ani przewidywalne.

Dynamiczna współpraca komponentów:
Intergrafy: Modulują przepływ znaczeń między warstwami, zachowując spójność meta-struktury.
Semiostraty: Działają jako filtr, ograniczając nadmiarową aktywność semantyczną i stabilizując konfiguracje.
Zbiory przesunięć wtórnych: Wprowadzają sterowaną niestabilność, umożliwiając lokalne reorganizacje bez wpływu na całość struktury.

Dynamiczne przetasowanie funkcji: Komponenty mogą zamieniać się rolami – aktywny może stać się pasywny i odwrotnie.

Refleksyjność: Model jest zdolny do modyfikacji własnych reguł działania w nieciągłym środowisku znaczeniowym.