Zbiory układów zaprojektowanych do przyszłego zastosowania
„Matryce” są logicznymi szkieletami przygotowanymi do późniejszego wypełnienia. Zawierają miejsca przewidziane na dane, ale same nie niosą jeszcze treści. Ich obecność sugeruje plan, projekt, strukturę oczekującą na aktywację.
Mogą być powtarzalne lub jednorazowe, zależnie od przeznaczenia. Czasem stanowią kopię istniejących systemów, a czasem działają jako modele eksperymentalne – służące tylko w fazie testowej. Są obecne, ale jeszcze niewidoczne w narracji końcowej.
Matryce nie domagają się treści – one ją prowokują. Ich istnienie świadczy o porządkowaniu, chociaż nie zawsze prowadzi do wypełnienia. Są punktem wyjścia, ale rzadko punktem dojścia.